HISTORIE

8E VERJAARDAG

De startset van eind jaren ’60 Het tenderstoomlocje 3029 uit de startset

In 1968 kreeg ik voor mijn 9e verjaardag een Märklin startset met het 3029 stoomlocje, twee blikken wagonnetjes, een ovaal en transformator. Ik heb alles nog, behalve de doos en de transformator doet het niet meer.

VLOERBANEN

Ik bouwde eindeloos baantjes op de vloer met houten blokken en Lego. Er kwam mee rails en wat wagonnetjes erbij, zoals die rode kiepwagons. Simpel, maar geweldig om mee te spelen. Wat we daar niet in vervoerd hebben!

TAFELBAAN

Op een oude tafel op zolder werd een spaanplaat gelegd waar ik als jongetje vooral OP en tussen de rails zat en zo mijn baantjes bouwde. Eindeloos heb ik daar baantjes in elkaar gezet en ik moet zeggen: er kwamen hele aardige uit. Jammer dat ik geen een idee heb uitgetekend. Maar een lol dat ik ermee heb gehad!

VASTE BAAN

Na verhuizing in 1970 kon ik in mijn grotere kamer een spaanplaat nemen die opklapbaar werd gemaakt. Dat betekende alles vastzetten wat ik zelden deed. Hij stond vaak maanden uit en dan moest veel opgeruimd om hem op te kunnen klappen. Ik was vooral bezig met uitproberen - improviserend bouwde ik baantjes.
Uiteindelijk besloot ik een vastere baan op te zetten.

Baanontwerp uit de jaren ‘70

Rails werd vastgelegd, deels op rubber blokjes om het geluid van de M-rails wat te dempen, wat overigens erg goed werkte. Nog wat meer rails werd gekocht of kreeg ik cadeau en ook wat treinen.

Van afvalhout - vurenhout en hardboard - heb ik een groot gedeelte van de verhoogde sporen weten te bouwen.

Blik van rechtsvoor naar station Zicht op het midden

Ik herinner me nog heel goed hoe ik met het ongelooflijke bedrag van 140 gulden door Delft fietste naar Prins in de Choorstraat om daar een bloedmooie 1212 te kopen in grijs/geel.

Daar kwamen later 4 blauwe NS rijtuigen bij 3 personen en 1 post, later voorzien van verlichting en een sluitlicht. Nog steeds vind ik het mooie rijtuigen, al is dat meer uit nostalgie. Ze hielden het ruim 20 jaar erg goed uit op de vliering.

Het station met de 1212 en het stoomlocje De 1212 voor de boogbrug

Ik heb jaren aan deze baan gewerkt, maar door gebrek aan geld en ervaring is zelfs de rails nooit compleet geraakt. Toch blijf ik het een geweldig ontwerp vinden: heel veel rijmogelijkheden en vooral op zo’n klein oppervlak mooie lange rijwegen. Het is geweldig dit idee nu weer tot leven te zien komen in de studio.

TREINLOOS

Het was een geweldige tijd, maar met studie, werken, trouwen was er geen gelegenheid voor modeltreinen. Wel bleef ik altijd treinen geïnteresseerd, las er over, kocht boeken en altijd even naar een museumbaan op vakantie bij voorbeeld. Eén keer heb ik een cirkeltje gelegd voor een neefje.
Het schijnt een bekend modeltreinenlevenslooppatroon te zijn.

VIRUS

Op vakantie in de zomer van 2000 in het kleine dorpje Afferden ontdekte ik tot mijn verbazing dat er een modeltreinenwinkel was. Hier kwam het modeltreinenvirus weer geheel tot leven. Ik kocht meteen wat rails, een Duitse dieselloc en een oude stoomloc met wat wagonnetjes. Op de vloer legde ik een baantje en al was er geen transformator, met de hand hadden we enorm veel plezier ermee. De treinen waren terug in mijn leven!

NOODBANEN

De enige plek waar ik thuis iets kon laten rijden was in de muziekstudio. Mijn zoon en ik bouwden deze baan:

Ik heb meerdere noodbaantjes gemaakt - ik moest gewoon iets kunnen laten rijden.

Het kleinste baantje dat ik ooit heb gebouwd

Promotie voor de hobby op de school van mijn zoon (hij en ik in oranje)

Vleugelbaan...

Hierna heb ik een tafel neergezet met een MDF plaat erop. Oude tijden herleefden!

Jaren ’70 plan opnieuw in M-rails gelegd

Zelfde plan in C-rails gelegd

KELDERBAAN

Ik besloot een baan te ontwerpen in de kelder:

Niet geweldig qua mogelijkheden. Bovendien was de kelder erg vies en niet helemaal droog. Het zou een forse aanpak vergen hem treinveilig te krijgen. Gelukkig kwam een ander huis in beeld.

EIGEN TREINENKAMER

Sinds de zomer van 2004 heb ik een geheel eigen treinenkamer. Echt alleen voor de treinen en niks anders. Wat een luxe, wat een droom die uitkomt.
Nu is het nog een kamer om alles te zetten wat we voorlopig kwijt moeten en ik klus er nog een hoop. Zomer 2005 misschien klaar.
Ondertussen is er heel veel om over na te denken: plannen maken, tekenen. In mijn werkkamer staat de MDF plaat met wat rails erop waar ik wat kan laten rijden. Heb ik tenminste wat.

MARKLIN OF ...?

Toen het treinenvirus mij weer infecteerde had ik wel wat twijfels. Märklin na jaren uitpakken en mee gaan spelen betekende: het rijdt vrijwel meteen, maar vind ik het nog zo mooi als toen? Wat wil ik eigenlijk? Ik las veel treinentijdschriften en werd lid van emailgroepen om erachter te komen. Het is degelijk spul, rijdt goed, maar maakt een hoop lawaai (ik heb het over oudere modellen), heeft vaak iets grofs en die puntjes tussen de rails is ook niet altijd je van het. Beter bij de C-rails, maar toch, vooral bij de wissels vallen ze erg op. Duitse stoomlocs vind ik niet mooi. Geef mij maar een Britse stoomloc: wat een gratie, wat een lijn en wat een kleuren. Misschien een Britse baan bouwen? Ik heb altijd iets met Engeland gehad, maar het kan ook iets enorm lelijks hebben. Britse stoom is mooi, maar diesel en elektrisch ziet er echt niet uit. De modelbanen uit Engeland op beurzen zijn echter altijd top: zeer verzorgd, heel realistisch, maar ik betwijfel of ik het geduld heb om zoiets helemaal op te bouwen. Wat nu?

ZWITSERS

Toen ik eenmaal de Zwitserse baan bij een buurman om de hoek had gezien was ik snel om. Ooit twee keer in Zwitserland geweest en dat was geweldig - feest der herkenning. En wat ziet dat Zwitserse materieel er mooi uit. Bovendien leent het landschap zich geweldig voor gekronkel door bergen. Iets wat op een Britse, laat staan een Nederlandse baan echt niet kan. Zo’n modelbaan lijkt op wat ik altijd had beschouwd als een modelbaan: veel rails, veel sporen en veel gekronkel door tunnels en over bruggen. Ook het zien van 2-rail maakte dat ik besloot: alles van Märklin eruit en helemaal over op 2-rail: het ziet er zoveel mooier uit. Bovendien is de keuze aan materieel veel groter. Ook besloten: geheel digitaal. Dat rijdt en bestuurt zo mooi.

En zo viel een droom op zijn plaats!