Google


in mijn treinensite
op het web

Beter ten halve gedwaald... - ICE2 - 18 maart 2009

VIA DE U-BAAN TERUG NAAR HET ZWITSERLEVEN...

Na zo'n 5 maanden (veel te) druk bezig te zijn geweest met werk (meerdere DVD en CD producties tegelijkertijd en 3 koren leiden) en veel te weinig met spoorse zaken, berkroop me steeds weer de kriebel dat het u-baan plan het ook niet was. Ja, treinen kunnen heerlijk lang rondrijden en ik kan lekker lang naar ze kijken. Maar dat is het dan ook wel. Het grote station beviel me niet en hoe leuk een kopstation ook leek, ook hier twijfel.

Nog wat pogingen gedaan een ander U-baan plan te ontwikkelen, maar wat ik ook probeer: de rijmogelijkheden zijn snel saai. Het is uiteraard heerlijk zonder bukken gewoon de treinkamer in te kunnen lopen en de treinbaan te bedienen, maar het beperkt toch wel heel erg. Zie hier nog wat pogingen:


Er kan wel van alles, maar het is te beperkt, hoewel links de twee om elkaar heen lopende routes vanuit het station wel aardig zin.


Poging te beperken tot 2 niveua's ivm het schuine dak: rood is al te hoog, want komt te ver naar voren.


Dit idee is nav van een prachtige baan Camelot Junction waar ik heel veel naar heb gekeken. Prachtige sfeer. Baanverloop is wel wat saai en krijg ik niet gerealiseerd: de helix rechtsonder neemt teveel ruimte in.


Dit zag er als potloodschets wel aardig uit, maar bij uitwerken sloeg het nergens op.

Na heel veel heen en weer geslinger en steeds weer even kijken bij alle oude ideeën en er niet uitkomen wat ik nou eigenlijk het leukst vond, kwam ik door heftig ziek zijn eindelijk tot rust en kon terug gaan tot wat ik nou eigenlijk zo leuk aan treinen vond. Heel simpel: de treinen zelf. Dus niet een periode, een landschap, een traject, maar simpelweg de uitstraling van de treinen zelf, de sfeer, de romantiek, het reizen er mee, de grandeur, de vormgeving.

Opdracht: maak een baanontwerp waarin alle treinen die ik leuk vind kunnen rijden zonder dat het gek staat. Internationaal dus. De meest uiteenlopende treinen moeten er zich thuis voelen: de Hondekop, de DB 903 met de rood/creme rijtuigen, een oranje TGV, de ICE2, allerlei Frans en Engels materieel (stoom!), kortom: zeer divers. Zie: 'rijdend materieel' in het menu.

TERUG NAAR HET OORSPRONKELIJKE ZWITSER IDEE LEIDT TOT: 'KRONKEL'

Nog eens goed gekeken naar het zwitseridee. Wat is daar nou precies goed en niet goed aan? Allerlei bogen en aansluitingen zijn te krap, het 65cm hoge spoor zit alleen maar in de weg (bereikbaarheid schaduwstation) en het smalspoor maakt het te zwitsers incluis het erg bergachtig gedachte landschap.
Ik heb het hele idee sterk aangepast:

klik voor een groter beeld

Zie verder het 'baanontwerp'. Het kronkelige bevalt me toch enorm. Er middenin en overal treinen tevoorschijn zien komen, langs zien razen (ICE) of voort zien boemelen (stoom): geweldig!
Er moet echter ook gespeeld kunnen worden, oftewel gerangeerd. Onderin is daar een mooie ruimte voor, maar ook in het hoofdstation wil ik, weliswaar beperkt, kunnen rangeren. Dat moet nog verder uitgewerkt worden.

Grootste nadeel: altijd onder de baan door moeten kruipen om ion het centrale bedieningsdeel te kunnen komen. Max. kruiphoogte zal zo'n 80cm zijn, hoger dan onder een tafel door. Maar ik rijg er zoveel voor terug dat ik het er (tot nader fysieke gesteldheid) graag voor over heb.

Wel, waar ziek zijn al niet goed voor is. Ik zie dit meer dan ooit zitten, domweg omdat ik dit nu heb gedacht vanuit mijn eigen passie voor treinen: gewoon die ik mooi vind!