PIKO WISSELS ZONDER EINDAFSCHAKELING - 3 december 2009
Al langere tijd schakelen de Piko wissels niet goed. Ze doen het een tijdje wel, dan opeens niet meer, vooral 1 kant op. Dan bromt mijn Märklin trafo ook, alsof er teveel stroom loopt. Het nokje (zie foto links) van de Piko A wissel aandrijving komt niet ver genoeg. Als je het aanduwt schakelt hij weer vrolijk verder (nou ja, vrolijk...). Sommige schakelen zelfs helemaal niet. Nu kan dat laatste een slechte verbinding zijn, maar ook op het internet wordt her en der gewag gemaakt van problemen met het schakelen van Piko A wissels. Men repte van het verwijderen of opheffen van de eindafschakeling. Wat is dat, waar zit het, hoe kom ik daar bij en hoe hef ik die op danwel verwijder ik die?
Na gisteren vruchteloos te hebben gepoogd de wissels ordentelijk te doen functioneren, wist ik vanmorgen vroeg in bed opeens hoe eea in elkaar stak. Het nokje komt óf niet ver genoeg, óf komt te hard aan waardoor het een stukje terugschiet. Als er eindafschakeling is, stopt het nokje soms te vroeg óf schiet terug en blijft daar hangen. In beide gevallen doordat de stroom afgeschakeld is. Als die langer kan blijven aanstaan, wordt het nokje altijd keurig strak aangedrukt. Dus: de eindafschakeling moet eraf!
Links: de Piko wisselaandrijving - rechts: het kapje eraf genomen: spoelen en schuifje
Waarom zit er een eindafschakeling in een wissel? Als een wissel bedient wordt, schakel je stroom in op een van de spoelen (rechtsboven) die een metalen staafje aantrekt (rechts zichtbaar) dat (in dit Piko A wissel geval) het schuifje (net onder de spoelen te zien) verplaatst en zo de wisseltongen omzet.
Spoel uitgenomen - printplaatje met draadaansluitingen - hierover glijdt het schuifje
Dit schuifje heeft een metalenstrip met aan twee kanten uitsparingen voor het nokje van de wisseltongen
Rechts: om het plastic schuifje zit een contactstrip die het contact tussen de aansluitdraden en de wisselspoelen schakelt
ook houdt dit de wisselstongenstrip op zijn plaats zoals links goed is te zien
Links:
het schema zoals de aandrijving is gebouwd. Zo'n spoeltje is best sterk, maar moet niet te lang stroom voeren door de hele dunnne draadjes, want dan branden ze door. De contactstrip om het schuifje zorgt daarvoor: zodra de wissel om is, wordt de stroom verbroken. Tegelijk wordt het contact gemaakt voor de andere spoel om het wissel de andere kant op te kunnen leggen. Bij analoge bediening is er gevaar voor doorbranden. Bij digitale bediening niet, omdat de wisseldecoder een instelbare tijd stroom af geeft.
Rechts:
mijn oplossing: de draden direct verbonden aan de massa.
Links: de onderbrekingen zorgen voor de eindafschakeling - rechts: de aansluitdraden naar de decoder
Links: een soldeerbrug werkt, maar hindert de schuif - rechts: de spoeldraden op de massa gesoldeerd
De soldeerbrug belemmert het schuiven van de koperenstrip. Die strip laat ik zitten, omdat hij de wisseltongenstrip op zijn plaats houdt. Dan maar simpelweg de twee linker spoeldraden omgesoldeerd naar de massa. Dit zou moeten werken. Nu zijn de aansluitdraden vanuit de decoder rechtstreeks verbonden met de spoelen. En inderdaad: hoe vaak ik ook schakel, het wissel schakelt nu echt vrolijk om met een kordate klik en een licht brom als de spanning er op blijft staan na omleggen. In Koploper de stroomtijd ingeteld op 0,2 seconden (was 0,5 sconden) wat lang genoeg blijkt te zijn. Alleen: nu moet ik alle wisselaandrijvingen openmaken en die twee draadjes omsolderen. Maar dan hebben we ook eindelijk betrouwbare wissels! Ik was al weer op oek naar andere aandrijvingen, maar ondervloers kan her en der niet eens, omdat een aantal wissels boven een radiator liggen
PIKO BELLO!!!
Let op: de houder van de spoeltjes heeft een platte kant: die moet onderin de aandrijving, anders past het niet en wordt deze ook niet goed op zijn plaats gehouden.